Nie szczepimy się przeciw COVID-19

Lekarze dla zdrowia

##--plugin|marquee--##

NASZĄ MISJĄ JEST

kontakt ulotki grafiki facebook twitter telegram rummble

"Szczepionki" przeciw COVID-19

UDOSTĘPNIJ ARTYKUŁ Z GRAFIKĄ: Facebook Twitter Telegram Instagram
Ryzyko chorób serca po szczepieniu na COVID-19 wzrasta - nowe badania
Oparte na mRNA tzw. "szczepionki" przeciw COVID-19 podnoszą ryzyko zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia u osób poniżej 40. roku życia - wynika z najnowszych badań amerykańskich i chińskich naukowców opublikowanych na łamach "American Journal of Preventive Medicine".
Naukowcy z Saint Joseph Hospital - Chicago wraz z naukowcami z Chin, na podstawie obszernej analizy badań potwierdzili wpływ opartych na mRNA szczepień przeciwko COVID-19 na ryzyko zaburzeń pracy serca u osób przed 40. rokiem życia.

W porównaniu do osób nieszczepionych ryzyko wystąpienia któregoś z zaburzeń wzrastało o 33 proc. po pierwszej dawce i było prawie trzykrotnie wyższe po drugiej dawce, w porównaniu do braku szczepienia. Wzrost ryzyka szczególnie dotyczył zapalenia mięśnia sercowego.

Jak wyjaśniają badacze, zapalenie mięśnia sercowego może się objawiać bólem w klatce piersiowej, gorączką, zastoinową niewydolnością serca lub arytmią. Może prowadzić do śmierci. Zapalenie osierdzia zwykle powoduje silny ból w klatce piersiowej - za mostkiem.

Szczepionki przeciw Covid-19 - PSNLiN- Ryzyko zapalenia mięśnia sercowego wzrasta o 33 procent po pierwszej dawce szczepionki

Pobierz grafikę i wyślij znajomym- ostrzeż Polaków

Badanie:

"Przegląd systematyczny i metaanaliza związku pomiędzy szczepieniem przeciwko SARS-CoV-2 a zapaleniem mięśnia sercowego lub osierdzia."

Autorzy:

Opublikowane: 25 września 2022r. DOI:https://doi.org/10.1016/j.amepre.2022.09.002
Streszczenie:
Wstęp

Pojawiły się doniesienia o potencjalnym negatywnym wpływie szczepionki COVID-19 na układ krążenia, takim jak zapalenie mięśnia sercowego lub osierdzia. To badanie miało na celu ustalenie ryzyka zapalenia mięśnia sercowego / osierdzia po szczepieniu COVID-19 poprzez przeprowadzenie obszernej metaanalizy opublikowanych przypadków.

Metody
Przeprowadzono systematyczne wyszukiwanie literatury w 7 internetowych bazach danych do 31 marca 2022 roku. Heterogeniczność testowano za pomocą wskaźnika I2. RR i 95% CI były łączone za pomocą modeli random-effect lub fixed-effect. Przeprowadzono również analizę wrażliwości i publication bias.
Wyniki

Włączono łącznie 11 badań z 58 620 611 uczestnikami. Szczepienie COVID-19 korelowało ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia (RR=2,04; 95% CI=1,33, 3,14). Ponadto stwierdzono również zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia u osób, które otrzymały drugą dawkę szczepionki COVID-19 w porównaniu z ryzykiem u osób, które otrzymały tylko pierwszą dawkę szczepionki COVID-19 (RR=4,06; 95% CI=2,08, 7,92). Zwiększoną częstość występowania zapalenia osierdzia lub mięśnia sercowego odnotowano głównie u osób, które otrzymały szczepionki BNT162b2 i mRNA-1273 (odpowiednio RR=2,19; 95% CI=1,46, 3,29 i RR=4,15; 95% CI=1,87, 9,22).

Dyskusja

Wyniki badań wskazują, że większą częstość występowania zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia stwierdzono po szczepieniu COVID-19. Ponadto ryzyko rozwoju zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia było większe po drugiej dawce niż po pierwszej. Niemniej jednak ryzyko zapalenia mięśnia sercowego i osierdzia u osób przyjmujących szczepionkę COVID-19 jest nadal znacznie mniejsze niż ryzyko zdrowotne obserwowane u pacjentów z COVID-19. (autorzy badania nie wskazują jednak na dane potwierdzające to twerdzenie - przyp.red.) Dlatego należy dokładnie ocenić korzyści i szkody, aby określić najlepszą opcję postępowania u pacjentów, którzy znajdują się w grupie wysokiego ryzyka wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia.
WPROWADZENIE
W grudniu 2019 r. w Wuhan w Chinach zgłoszono koronawirusa ciężkiego ostrego zespołu oddechowego (SARS-CoV-2).[1]
11 marca 2020 r. choroba koronawirusowa 2019 (COVID-19) została oficjalnie uznana przez WHO za globalne zdarzenie pandemiczne.[2]
Chociaż większość pacjentów ma łagodne objawy i korzystne rokowanie po zakażeniu, u niektórych pacjentów występują cięższe objawy, takie jak zespół ostrej niewydolności oddechowej, niewydolność wielonarządowa z sepsą, a czasami śmierć.[3,4]
Do tej pory udokumentowano różne mutacje SARS-CoV-2, przy czym niektóre z nich zwiększają zdolność przenoszenia COVID-19, co umożliwia łatwe rozprzestrzenianie się wirusa w społeczności, o ile nie zostaną przyjęte odpowiednie środki zapobiegawcze. Obecnie szczepienia są uznawane za najskuteczniejszy środek kontroli zakażeń.[5] (pomimo, że nie wykazano, że blokują transmisję wirusa, a przywołane przez autorów badanie nr 5 - patrz spis literatury - zwraca uwagę na to, że "terapia żywieniowa, polegająca na immunomodulacji, stanowi pierwszą linię naturalnej obrony organizmu i może być uznana za priorytet medycyny prewencyjnej w dzisiejszym postępowaniu z COVID-19", nie powtierdzając w żadnej mierzestwierdzenia autorów - przyp.red.)
W odpowiedzi na pandemię COVID-19 wiele krajów podjęło znaczne wysiłki w celu opracowania szczepionek przeciwko SARS-CoV-2.[6,7]
Stosowanie szczepień może zapobiec zakażeniu, przerwać transmisję oraz zmniejszyć ciężkość choroby i śmiertelność, co jest pomocne w kontrolowaniu ognisk epidemii.[8,9] (niestety, przerywanie transmisji wirusa SARS Cov-2 przez szczepienia nie zostało do tej pory z całą pewnością potwierdzone, nie sposób też w pełni ocenić w jakim stopniu szczepienia zapobiegają realnie zakażeniom - przyp.red.)
Dotychczas opracowano >300 szczepionek, z czego 169 znajduje się w badaniach klinicznych.[10]
Opublikowano wyniki badań bezpieczeństwa i immunogenności badań klinicznych I/II, II fazy i II/III fazy różnych szczepionek i wszystkie wykazały pozytywne wyniki.[11, 12, 13] (czy na pewno wyniki badań okazały się pozytywne w kwestii bezpieczeństwa? - przyp.red.)
Jednak dowody kliniczne dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności obecnie zatwierdzonych szczepionek COVID-19 są ograniczone. Większość danych uzyskano ze stosunkowo małych populacji i w stosunkowo krótkim czasie. W związku z tym niepokój budzą działania niepożądane szczepionki. Zgłaszano, że najczęstsze miejscowe działania niepożądane obejmują ból i obrzęk. Ogólnoustrojowe działania niepożądane obejmują zmęczenie, ból głowy i alergię.[14,15]
W niektórych badaniach odnotowano również rzadkie działania niepożądane, takie jak zakrzepowo-zatorowe, zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia.[16, 17, 18]
Zapalenie mięśnia sercowego jest zapaleniem mięśnia sercowego najczęściej spowodowanym chorobą wirusową, a obraz kliniczny może obejmować ból w klatce piersiowej, gorączkę, zagrażającą życiu zastoinową niewydolność serca, arytmię, a nawet śmierć.[19]
Ostre zapalenie osierdzia jest najczęstszą manifestacją choroby osierdzia i zwykle objawia się silnym bólem w klatce piersiowej za mostkiem.[20]
Uważa się, że zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia są wynikiem autozapalenia i mogą być związane z odpowiedzią immunologiczną na infekcję wirusową.[21] (po przyjęciu preparatów nazywanych szczepionkami przeciw COVID-19 w naszym organizmie dochodzi do produkcji toksycznego białka S - przyp.red.)
Dlatego celem tego badania było określenie ryzyka wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego/zapalenia osierdzia po szczepieniu COVID-19 poprzez szeroką metaanalizę opublikowanych przypadków.
METODY

Badanie zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami PRISMA.22
Ponadto protokół badania został prospektywnie zarejestrowany w International Prospective Register of Systematic Reviews (https://www.crd.york.ac.uk/prospero/; numer rejestracyjny CRD42022308108). Podczas przetwarzania danych stwierdzono, że nie ma wystarczająco spójnych danych, aby połączyć inne zdarzenia sercowo-naczyniowe. Jednak dane dotyczące zapalenia mięśnia sercowego i osierdzia spełniały wymogi analizy i zostały wybrane jako punkty końcowe badania.

Wszystkie opublikowane badania dotyczące osób, które otrzymały szczepionkę COVID-19 do 31 marca 2022 r., przeszukano w następujących bazach danych: (1) MEDLINE, (2) Embase, (3) Cochrane Central Register of Controlled Trials, (4) Web of Science, (5) China National Knowledge Infrastructure, (6) Wanfang Data Knowledge Service Platform i (7) China Science and Technology Journal VIP Database. Odpowiednia strategia wyszukiwania była następująca: (mrna vaccin*OR mrna COVID-19 vaccin* OR rna vaccin* OR *pfizer* OR *moderna* OR *biontech* OR *bnt162* OR *mrna-1273* OR mRNA 1273* OR messenger RNA vaccine* OR mRNA-1273 vaccine OR BNT162 vaccine AND sars-. cov-2 OR sars cov 2 OR sars-cov 2 OR 2019 novel coronavirus OR covid-19 OR 2019-ncov OR coronavirus disease 2019 AND myocarditides OR myocarditis OR carditis OR pericarditis OR pleuropericarditis). Przeprowadzono również ręczne wyszukiwanie listy referencyjnej włączonej literatury, odpowiednich przeglądów lub metaanaliz w celu zidentyfikowania kwalifikujących się badań, które mogły zostać pominięte w przeszukiwaniu bazy danych. Szczegółowa strategia wyszukiwania została opisana w Dodatku (dostępnym online).

Badania zostały wybrane, jeśli spełnione zostały następujące kryteria włączenia: (1) typ badania to artykuł badawczy (badania obserwacyjne/RCT); (2) głównym wynikiem jest zapalenie mięśnia sercowego lub osierdzia; oraz (3) OR, współczynniki zagrożenia (HR) lub RR z 95% CI mogą być bezpośrednio wyodrębnione lub przeliczone. Wykluczono artykuły, które spełniały 1 z następujących kryteriów: (1) badanie przedkliniczne; (2) metaanaliza, opisy przypadków, przeglądy i wytyczne; (3) powielane artykuły; (4) ważne dane końcowe niemożliwe do wyodrębnienia lub obliczenia; oraz (5) pełny tekst badania nie jest dostępny.

Dwóch autorów (JG i LF) niezależnie przeprowadziło proces ekstrakcji danych. Wszelkie nieporozumienia zostały rozwiązane ze starszym przełożonym (CS) poprzez dyskusję i konsensus. Wyekstrahowane treści zostały wymienione w następujący sposób: (1) podstawowe informacje o włączonych artykułach (tytuł, nazwisko pierwszego autora, rok publikacji, lokalizacje geograficzne i jakość badań); (2) charakterystyka wyjściowa osób badanych w kwalifikującej się literaturze; (3) szczegóły dotyczące interwencji lub czynników ekspozycji; oraz (4) wskaźniki wyników i miary wyników będące przedmiotem zainteresowania (OR, RR, HR z odpowiednimi 95% CI).

Skala Newcastle-Ottawa została wykorzystana do oceny jakości metodologicznej badań obserwacyjnych. Piśmiennictwo oceniano jako badania o niskiej jakości z wynikiem 0-3, umiarkowanej jakości z wynikiem 4-6 i wysokiej jakości z wynikiem 7-9.[23]
Wytyczna oceny dla badań kazuistycznych została zastosowana do samodzielnie kontrolowanych serii przypadków i badań noncase series. Jakość metodologiczną włączonych badań przekrojowych oceniono przy użyciu 11-elementowej listy kontrolnej zalecanej przez Agency for Healthcare Research and Quality.[24]
Jakość artykułu oceniano w następujący sposób: niska jakość=0-3, umiarkowana jakość=4-7 i wysoka jakość=8-11.[25]
Głównym oprogramowaniem statystycznym wykorzystanym w tym badaniu było oprogramowanie Stata 16. Włączone badania analizowano z wykorzystaniem zbiorczych wartości RR. Ponieważ zapalenie mięśnia sercowego i zapalenie osierdzia są rzadkimi działaniami niepożądanymi o częstości występowania <10%, OR i RR uznano za takie same.[26]
Podobnie, HR i RR uznano za identyczne na podstawie badania Escrig-Sos J.[27]
Heterogenność włączonych badań badano za pomocą wskaźnika I2. Jeśli test wykazał wysoki poziom heterogeniczności (I2>50%), zastosowano model losowo-skutkowy, w przeciwnym razie model stało-skutkowy (I2<50%).[28]
Przeprowadzono również analizę wrażliwości w celu zbadania potencjalnych zakłóceń wielkości efektu łączonego.[29]
Ponadto, aby oszacować wkład charakterystyki badań do ogólnej heterogeniczności, przyjęliśmy analizę meta-regresji dla wieku, płci, lokalizacji badania i typu szczepionki COVID-19. Autorzy użyli testów Eggera i Begga do oceny błędu publikacji dla ocen ilościowych.[30,31]
Istotność statystyczna została ustalona na poziomie p<0,05.

WYNIKI

Po kompleksowym przeszukaniu literatury w 7 internetowych bazach danych zidentyfikowano 1 123 badania. Po usunięciu duplikatów pozostały 564 unikalne cytaty, z których 80 artykułów zostało poddanych dalszej ocenie poprzez analizę pełnego tekstu. Ostatecznie 11 badań spełniło kryteria kwalifikacji i zostało włączonych do badania. Szczegółowy proces wyszukiwania literatury przedstawiono na rycinie 1. (w treści oryginalnego tekstu)
W sumie 58 620 611 uczestników zostało zapisanych do włączonych badań. Wśród włączonych badań, 8 było badaniami kohortowymi, 1 było badaniem przekrojowym, 1 było badaniem przypadków i 1 było samokontrolowaną analizą serii przypadków. Osiem [17, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38] z tych badań porównywano częstość występowania zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia przed i po szczepieniu COVID-19, a 3 [32, 39 ,40] badania analizowało wpływ różnych dawek szczepienia na częstość występowania zapalenia mięśnia sercowego lub zapalenia osierdzia.
Punktacja skali Newcastle-Ottawa włączonych badań wynosiła ≥6, a punktacja 11-itemowej listy kontrolnej zalecanej przez Agency for Healthcare Research and Quality dla włączonego badania przekrojowego wynosiła 5. Szczegółową charakterystykę włączonych badań przedstawiono w dodatku: Tabela 1 (dostępnym online).
Ogólnie rzecz biorąc, odkryto statystycznie istotny związek pomiędzy szczepieniem COVID-19 a zapaleniem mięśnia sercowego lub osierdzia. W porównaniu z osobami nieszczepionymi, zapalenie mięśnia sercowego lub osierdzia u osób po szczepieniu COVID-19 występowało 2,13-krotnie częściej (95% CI=1,55, 2,94; I2= 92,5%; p<0,001). Ponadto odkryto istotny statystycznie związek pomiędzy szczepieniem COVID-19 a zapaleniem mięśnia sercowego.
Zbiorcze RR wynosiło 2,02 (95% CI=1,21, 3,37; I2=97,8%; p<0,001), Takiego związku nie stwierdzono w zapaleniu osierdzia (RR=1,16; 95% CI=0,74, 1,82; I2=0; p=0,509). Osoby, które otrzymały pierwszą dawkę miały zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia w porównaniu z osobami, które nie otrzymały szczepionki COVID-19, a ryzyko to było wyraźniejsze po otrzymaniu drugiej dawki (pierwsza dawka versus nieszczepieni: RR=1,33; 95% CI=1,17, 1,51; I2=0; p<0,001; druga dawka versus nieszczepieni: RR=2,93; 95% CI=1,54, 5,58; I2=93,9%; p=0,001). Ponadto, w porównaniu z pierwszą dawką szczepionki COVID-19, podanie drugiej dawki wiązało się ze zwiększonym ryzykiem zgłoszenia zapalenia osierdzia i/lub mięśnia sercowego. Połączone RR wynosiło 4,06 (95% CI=2,08, 7,92; I2=52,5%; p<0,001). Główne wyniki przedstawiono na rycinie 2. (w tekście oryginalnym)
Autorzy podjęli się również analizy podgrup stratyfikowanych według lokalizacji, w której przeprowadzono badanie, płci, typów szczepionek oraz wieku (lata). Analiza podgrup wskazała, że szczepienie było istotnie statystycznie związane z zapaleniem mięśnia sercowego lub osierdzia zarówno u kobiet (RR=1,50; 95% CI=1,09, 2,08; I2=83,7%; p=0,013), jak i u mężczyzn (RR=2,28; 95% CI=1,60, 3,26; I2=83,7%; p<0,001) (heterogenność między grupami=0,089). Dalsza analiza oparta na różnych lokalizacjach geograficznych badań wykazała istotny związek pomiędzy szczepieniem COVID-19 a zapaleniem mięśnia sercowego lub osierdzia w krajach zachodnich (RR=1,98; 95% CI=1,37, 2,87; I2=94,4%; p<0,001) i Azji Wschodniej (RR=2,40; 95% CI=1,17, 4,91; I2=78,1%; p<0,05) (pHeterogenność pomiędzy grupami=0,664). W analizie podgrup opartej na grupach wiekowych stwierdzono zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia u osób w każdym wieku po szczepieniu COVID-19 (heterogenność między grupami=0,014). Jeśli chodzi o typy szczepionek, to zarówno w populacji zaszczepionej szczepionką BNT162b2, jak i mRNA-1273 wystąpił istotny statystycznie związek w porównaniu z osobami otrzymującymi szczepionkę z wektorem wirusowym (pHeterogenność między grupami=0,002). Szczegółowe wyniki analizy podgrup podsumowano w Tabeli 1 i Rycinie 2. (w tekście oryginalnym)

W tym badaniu zastosowano model random-effects jako metodę łączenia z uwagi na wysoki stopień heterogeniczności w większości badań. Niejednorodność została zmniejszona, gdy przeprowadzono analizy podgrup w oparciu o płeć, wiek i region badania, sugerując, że te czynniki mogą być źródłem heterogeniczności. Analiza meta-regresji wskazała również, że na niejednorodność związku między szczepieniem COVID-19 a zwiększonym ryzykiem zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia wpływały wiek (p=0,014), płeć (p=0,033) i lokalizacja (p=0,012), ale nie typ szczepionki COVID-19 (p=0,926).
Przeprowadzono analizy wrażliwości, pomijając kolejno włączone badania, a zmiany obserwowane w łącznym stosunku ryzyka były nieistotne, co sugeruje, że wyniki metaanalizy były stabilne (Rycina 3). Wyniki testów Begga i Eggera sugerowały brak tendencji do publikowania w poszczególnych badaniach (p>0,05). Wykres lejka wykazuje pewną symetrię (Dodatek Rysunek 1, dostępny online).
DYSKUSJA

Na podstawie wyników tej metaanalizy szczepienie COVID-19 jest związane ze zwiększonym ryzykiem zapalenia mięśnia sercowego/osierdzia. Ponadto wyraźnie wykazano zwiększone ryzyko samego zapalenia mięśnia sercowego. Warto zauważyć, że chociaż nie stwierdzono zwiększonego ryzyka zapalenia osierdzia, do analizy włączono tylko 2 badania dotyczące zapalenia osierdzia, dlatego wynik dotyczący ryzyka zapalenia osierdzia należy interpretować z ostrożnością. Niemniej jednak, potencjalne mechanizmy związku pomiędzy szczepieniem COVID-19 a zapaleniem mięśnia sercowego lub osierdzia pozostają niepewne. Sugerowano, że może to być związane z aktywnymi składnikami szczepionki lub z odpowiedzią immunologiczną po szczepieniu.[35]

Proponowanym mechanizmem jest mimikra molekularna, czyli interakcja między składnikami szczepionki a podatnością osoby badanej. Szczepionka COVID-19 wytwarza glikoproteinę kolca wirusa SARS-CoV-2 i indukuje adaptacyjną odpowiedź immunologiczną, która rozpoznaje i niszczy wirusa wyrażającego białko kolca, czyli wirusa SARS-CoV-2. Jednak ze względu na podobieństwo przeciwciał skierowanych do glikoprotein kolców wirusa SARS-CoV-2 i łańcucha ciężkiego α-miozyny mięśnia sercowego może dojść do immunologicznej reakcji krzyżowej, prowadzącej do chorób autoimmunologicznych.[41, 42]

Niektóre badania wykazały różnice w kardiologicznych działaniach niepożądanych przy różnych dawkach szczepienia COVID-19, a ta analiza wykazała podobne wyniki. W porównaniu z osobami, które nie otrzymały szczepionki COVID-19, osoby, które otrzymały pierwszą lub drugą dawkę, miały istotnie zwiększone ryzyko zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia. Ponadto osoby, które otrzymały drugą dawkę szczepionki COVID-19 miały większe ryzyko zapalenia mięśnia sercowego/zapalenia osierdzia w porównaniu z osobami, które otrzymały tylko pierwszą dawkę szczepionki COVID-19.
Aby dokładniej zbadać związek między szczepionką COVID-19 a ryzykiem zapalenia mięśnia sercowego/zapalenia osierdzia, przeprowadzono analizy podgrup. Wyniki sugerowały, że zarówno szczepionka BNT162b2, jak i szczepionka mRNA-1273 korelowały z podwyższonym ryzykiem zapalenia mięśnia sercowego / zapalenia osierdzia, co jest zgodne z kilkoma badaniami.[43, 44, 45]
Nie stwierdzono zwiększonego ryzyka w przypadku innych typów szczepionek COVID-19. Poprzednie badania wykazały, że ryzyko zapalenia mięśnia sercowego jest większe po szczepieniu mRNA niż po szczepieniu wektorem wirusowym.[46, 47]
Możliwym mechanizmem patogenetycznym zapalenia mięśnia sercowego wywołanego szczepionką mRNA może być nadmierna aktywacja produkcji cytokin.[48]
Dzieje się tak dlatego, że szczepionki mRNA zawierają substancję pomocniczą, glikol polietylenowy, który jest stosowany przede wszystkim w celu zwiększenia rozpuszczalności leku w wodzie, ale potencjalnie może stymulować silniejszą odpowiedź immunologiczną.[49]
Chociaż zarówno szczepionka BNT162b2, jak i szczepionka mRNA-1273 są szczepionkami mRNA, szczepionki BNT162b2 i mRNA-1273 oceniano oddzielnie, ponieważ poprzednie badania sugerowały, że mRNA-1273 jest bardziej prawdopodobne, że jest związane z zapaleniem mięśnia sercowego i osierdzia u młodych ludzi.[43,50]
Wyniki wykazały większe ryzyko zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia u osób zaszczepionych mRNA-1273 niż u osób zaszczepionych BNT162b2. Niektóre wcześniejsze badania są zgodne z tym odkryciem.[36, 38]
W analizie podgrup opartej na wieku osoby w wieku poniżej 40 lat miały większe ryzyko wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia po szczepieniu COVID-19 niż osoby w wieku 40 lat i starsze. Wcześniejsze badania sugerowały również, że zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia może być bardziej prawdopodobne u osób młodszych.[43, 50] (czyli u osób w przedziale wiekowym, w którym ryzyko ciężkiego przebiegu COVID 19 jest niższe niż w wieku starszym - przyp.red.)

Ponadto w tej metaanalizie stwierdzono zwiększone ryzyko zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, które otrzymały szczepionkę COVID-19, a heterogeniczność nie różniła się istotnie między podgrupami mężczyzn i kobiet. Jednakże, zgodnie z wcześniejszymi badaniami, zapalenie mięśnia sercowego lub osierdzia występuje zwykle u młodych mężczyzn.[43, 51, 52]
Wcześniejsze badania kliniczne i eksperymentalne sugerowały, że testosteron działa poprzez połączony mechanizm supresji komórek przeciwzapalnych i zaangażowania w odpowiedź immunologiczną typu T-helper 1.[53]
Z kolei estrogen działa supresyjnie na prozapalne komórki T, co prowadzi do zmniejszenia odpowiedzi immunologicznej pośredniczonej przez komórki.[54]
Wyniki analiz podgrup w zależności od regionu wykazały istotny statystycznie związek między szczepieniem COVID-19 a zwiększonym ryzykiem wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia zarówno w krajach zachodnich, jak i w Azji Wschodniej, ale różnice między regionami nie były istotne. Może to być związane z faktem, że szczepienie mRNA było dominującym rodzajem szczepionki w uwzględnionych badaniach, a wyniki różnych badań nadzorujących krajowe systemy opieki zdrowotnej, serii przypadków i badań kohortowych również wykazały związek między szczepieniem COVID-19 a ryzykiem zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia.[35, 55, 56, 57]

Wyniki meta-regresji sugerują, że płeć, wiek i obszar badania przyczyniły się do heterogeniczności, natomiast typ szczepionki prawdopodobnie nie był źródłem heterogeniczności. Różnica ta może wynikać z tego, że charakterystyka populacji w włączonych badaniach znacznie się różniła, obejmując różne grupy wiekowe, a także różne proporcje płci. Ponadto niektóre kraje zmodyfikowały swoją politykę szczepień z powodu doniesień o niepożądanych zdarzeniach poszczepiennych, a badania włączone do metaanalizy mogły obejmować populacje zaszczepione w oparciu o różne polityki szczepień, co również mogło wpłynąć na heterogeniczność.

Chociaż stwierdzono zwiększone ryzyko zapalenia mięśnia sercowego i osierdzia wśród osób, które otrzymały szczepionkę COVID-19, warto zauważyć, że zapalenie mięśnia sercowego lub osierdzia miało przeważnie łagodny przebieg u osób zaszczepionych.[41]
Ponadto w jednym z badań zauważono, że spontaniczne ustępowanie zapalenia mięśnia sercowego związanego ze szczepionką jest powszechne.[58]

Wyniki badań klinicznych szczepionki COVID-19 wykazały bardzo dobry profil bezpieczeństwa, jednak wielkość próby w badaniu nie była wystarczająco duża, aby wykryć rzadkie zdarzenia niepożądane, które mogą wystąpić. Ponadto w niektórych badaniach wykazano, że częstość występowania zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia w wyniku szczepienia jest znacznie mniejsza niż u osób zakażonych COVID-19.[33, 59]

Pomimo wyników metaanalizy sugerujących większe ryzyko zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia w przypadku szczepienia COVID-19, szczepienie nadal powinno być zalecane, ponieważ korzyści wynikające ze szczepienia prawdopodobnie przewyższają jego szkodliwość. (skąd te wnioski??? - przy.red.) Co ważniejsze, w razie potrzeby konieczne jest dostosowanie strategii szczepień w celu zmniejszenia częstości występowania zdarzeń niepożądanych w oparciu o dane z monitorowania systemu zdarzeń niepożądanych dotyczących szczepionek.
W przeciwieństwie do wcześniej opublikowanego badania Ling i wsp.[60] populacja kontrolna uwzględniona w tym badaniu obejmowała osoby, które nie otrzymały szczepionki COVID-19, w przeciwieństwie do tego pierwszego, w którym porównywano przede wszystkim osoby, które otrzymały inne szczepionki nie-COVID-19 jako kontrolę; nie jest jasne, czy będzie to miało wpływ na wyniki. Ponadto nasze ustalenia są w ogólnej zgodzie z wynikami poprzedniej metaanalizy.
Wśród osób, które otrzymały szczepionki COVID-19, ryzyko wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia było istotnie większe u osób w wieku poniżej 40 lat (versus ≥40 lat), po otrzymaniu szczepionki z mRNA (versus szczepionki bez mRNA) oraz po drugiej dawce szczepionki (versus pierwsza dawka). Metaanaliza dostarcza bardziej wiarygodnych i praktycznych dowodów na wprowadzenie szczepionki w populacji ogólnej. Ponadto większość włączonych badań to badania kohortowe, co zminimalizowało błędy selekcji i wycofania oraz zwiększyło moc statystyczną. Dlatego ryzyko błędu publikacji w tym badaniu jest niskie, a analiza wrażliwości wskazała na stabilność ustaleń.
WNIOSKI

Obecne dowody wskazują, że szczepienie COVID-19 jest związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia. Również w porównaniu z pierwszą dawką, osoby, które otrzymały drugą dawkę mają większe ryzyko rozwoju zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia.
Dlatego decyzje dotyczące szczepienia COVID-19 powinny obejmować ocenę ryzyka korzyści wynikających ze szczepienia COVID-19 we wszystkich grupach wiekowych i płciowych. Wyniki badań są jednak ograniczone liczbą i jakością włączonych badań i potrzeba więcej dobrze zaprojektowanych badań, aby wyjaśnić potencjalne mechanizmy, dzięki którym szczepionki COVID-19 mogą zwiększać ryzyko zapalenia mięśnia sercowego lub osierdzia.
Pełna treść w języku oryginalnym, tabele, literatura do pobrania TUTAJ.
Opracowała: lek. Ewelina Gierszewska

Ostatnio dodane

Oświadczenie Polskiego Stowarzyszenia Niezależnych Lekarzy i Naukowców PSNLiN w sprawie WHO
Oświadczenie Polskiego Stowarzyszenia Niezależnych Lekarzy i Naukowców PSNLiN w sprawie WHO
Oświadczenie Polskiego Stowarzyszenia Niezależnych Lekarzy i Naukowców PSNLiN w sprawie WHO

PSNLiN śledząc uważnie sposób procedowania Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych (IHR) oraz Traktatu Antypandemicznego, zdając sobie sprawę z niebezpieczeństwa jakie oba dokumenty niosą dla suwerenności podejmowania decyzji zdrowotnych przez Polskę oraz dla przyszłości pokoleń Polaków (vide materiały zamieszczone na stronie PSNLiN), pilnie oczekujemy od Ministerstwa Zdrowia pełnej informacji zawierającej:

Wolne rodniki a przewlekłe stany zapalne organizmu cz 1 - Prof. Krystyna Lisiecka-Opalko PSNLiN
Wolne rodniki a przewlekłe stany zapalne organizmu cz 1 - Prof. Krystyna Lisiecka-Opalko PSNLiN
Wolne rodniki a przewlekłe stany zapalne organizmu cz 1 - Prof. Krystyna Lisiecka-Opalko PSNLiN

Organizm składa się z miliardów komórek tworzących poszczególne narządy. Każda komórka zaopatruje nas w energię poprzez reakcje biochemiczne zachodzące w mitochondriach. Reakcje te stanowią podstawę procesów życiowych. Za przemiany energetyczne w mitochondriach odpowiedzialnych jest pięć kompleksów białkowych, składających się na łańcuch oddechowy. Każdy z nich wymaga dowozu odpowiednich witamin, enzymów, pierwiastków, aminokwasów.

Wolne rodniki a przewlekłe stany zapalne organizmu cz 2 - Prof. Krystyna Lisiecka-Opalko PSNLiN
Wolne rodniki a przewlekłe stany zapalne organizmu cz 2 - Prof. Krystyna Lisiecka-Opalko PSNLiN
Wolne rodniki a przewlekłe stany zapalne organizmu cz 2 - Prof. Krystyna Lisiecka-Opalko PSNLiN

W literaturze wolne rodniki opisywane są głównie jako reaktywne formy tlenu jak i reaktywne formy azotu. Jednak jest ich znacznie więcej i zaliczyć tu należy rodnik hydroksylowy, anionorodnik ponadtlenkowy, lipidowy rodnik nadtlenkowy. Są też substancje, które nie są wolnymi rodnikami ale powodują utlenianie, tak jak ozon, nadtlenek wodoru, kwas podchlorawy, kwas azotawy i wiele innych opisywanych w literaturze biochemicznej. Substancje te mogą stać się prekursorami wolnych rodników.

OCENA ZASADNOŚCI MASOWEJ IZOLACJI (KWARANTANNY) SPOŁECZEŃSTWA PODCZAS TZW. PANDEMII COVID-19
OCENA ZASADNOŚCI MASOWEJ IZOLACJI (KWARANTANNY) SPOŁECZEŃSTWA PODCZAS TZW. PANDEMII COVID-19
OCENA ZASADNOŚCI MASOWEJ IZOLACJI (KWARANTANNY) SPOŁECZEŃSTWA PODCZAS TZW. PANDEMII COVID-19

Postawy obywatelskie polegające na sprzeciwie wobec izolacji społecznej, zdalnemu nauczaniu, zamykaniu szkół czy jakimkolwiek formom istotnego zakłócania funkcjonowania edukacji i opieki zdrowotnej w okresie pandemii covid-19 nie tylko nie były sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, ale były uzasadnione naukowo i ukierunkowane na ochronę zdrowia publicznego. Instytucje rządowe realizując politykę sanitarną w okresie pandemii covid-19 nie opierały się na rzetelnych dowodach naukowych, posługiwały się diagnostyką rodzącą uzasadnione naukowo wątpliwości, uzasadniały swoje działania statystyką, która drastycznie zawyżała przypadki zakażeń i zgonów z powodu infekcji SARS-CoV-2, oraz nie przedstawiły rzetelnych analiz, z których jednoznacznie wynikałoby, że korzyści z kwarantanny i innych NPI przewyższają szeroki repertuar szkód zdrowotnych, społecznych i ekonomicznych.